default_mobilelogo

 

Poniedziałek, 15 sierpnia, g. 11.00
Uroczystość Wniebowzięcia, zwana uroczystością Matki Bożej Zielnej
doroczny odpust ku czci Matki Bożej Ormiańskiej z Łyśca k. Stanisławowa

w sanktuarium maryjnym przy ul. Mikołowskiej 2.
– msza św. ormiańskokatolicka 
– poświęcenie winogron, ziół i owoców
– Kiermasz Ormiański przed kościołem
– spotkanie środowiskowe.



 

PARAFIA PÓŁNOCNA 

Związek Ormiański w Gdańsku zaprasza na uroczystości związane z otwarciem siedziby Związku 
w niedzielę, 13 sierpnia 2017 r., 
w roku obchodów 650-lecia obecności Ormian w Polsce.

Uroczystości rozpoczną się o g. 12.00 mszą św. ormiańskokatolicką, celebrowaną przez abpa Rafaela Minassiana
w kościele św. Piotra i Pawła w Gdańsku, przy ul. Żabi Kruk 3.

O g. 13.00 odbędzie się wspólne przejście spod chaczkaru przy kościele, w Zaułku Ormiańskim, do siedziby Związku, przy ul. Mariackiej 34/36.

O g. 13.30 nastąpi otwarcie siedziby Związku, na które składać się będzie:
- ormiańska ceremonia poświęcenie ziół i winogron;
- odsłonięcie kamiennych tablic na fasadzie siedziby;
- koncert muzyki ormiańskiej;
- prezentacja faksymile przywileju króla Kazimierza Wielkiego z 1367 r, nadanego Ormanom w Polsce.
Będzie też degustacja tradycyjnych potraw ormiańskich.


Związek Ormiański w Gdańsku serdecznie zaprasza wszystkich chętnych do udziału w tych uroczystościach.

» ZAPROSZENIE



 
ARMENIA

W dniach 28-31 lipca 2017 odbędą się Krajowe Dni Młodzieży w Centrum Ormiańskiego Kościoła Katolickiego Aghajanian w Manushak Camp (w pobliżu miejscowości Torosgyugh, prowincja Shirak), z udziałem 139 młodych ludzi ze wspólnot katolickich Armenii, Gruzji, Rosji, Grecji, Szwecji a także z Polski. Wydarzenie to ma na celu wzmocnienie jedności Ormian katolików, rozwijanie ich świadomości wiary i tożsamości narodowej. Jest kontynuacją Światowych Dni Młodzieży kościoła katolickiego organizowanych co trzy lata z udziałem milionów młodych ludzi z całego Świata.

 

 

Święto Przemienienia naszego Pana Jezusa Chrystusa – Wardawar
Տօն Պատառակերպութեան Տ.Մ. Յիսուսի Քրիստոսի: Վարդավառ

W obrządku ormiańskim to jedno z największych dorocznych świąt. Jego data jest ruchoma w naszym kalendarzu, gdyż zależna od dnia Wielkanocy. Jest obchodzone 14 tygodni po Wielkanocy, a 7 tygodni po Zesłaniu Ducha Świętego (w Kościołach rzymskokatolickim i prawosławnych – zawsze 6 sierpnia).  
Gdy Jezus wyruszał z Galilei w kierunku Jerozolimy, gdzie miał cierpieć mękę, chciał umocnić swych apostołów. Zapewne dlatego ukazał im na Górze Tabor rąbek swojej niebiańskiej chwały, prawdziwej Bożej natury ukrytej za zasłoną postaci ludzkiej. Wtedy też zostało objawione, że jest On umiłowanym synem swego niebiańskiego Ojca. I znaczący zachwyt św. Piotra: „Panie, dobrze, że tu jesteśmy”.

 » Ewangelia wg św. Mateusza 17, 1-13 

W tradycji ormiańskiej świętu nadano nazwę Wardawar (święto róż), towarzyszą mu także różne zwyczaje, m.in.
- zabawy, tańce i uroczyste posiłki. W tym dniu kiedyś składano ofiarę ze zwierząt (matah), która także była okazją do wspólnego uroczystego posiłku. Tak o Ormianach pisał o. Sadok Barącz, dominikanin z klasztoru w Podkamieniu w okręgu lwowskim: „Na Boże Narodzenie, Wielkanoc, Przemienienie Pańskie, Wniebowzięcie i uroczystość Świętego Krzyża poświęcają baranki, lub woły, biją takowe, pieką i gotują przed kościołem, gdzie też spożywają swobodnie, jedną część oddają kapłanom, drugą ubogim, trzecią między siebie dzielą. Nie są to ofiary bałwochwalcze, jeno uczty duchowne, które się także w innych wschodnich kościołach praktykują” (Rys dziejów ormiańskich, Tarnopol 1869, s. 314)
- oblewanie się wodą. Jeden ze starych, pradawnych zwyczajów, w Polsce związany z poniedziałkiem wielkanocnym. Ormianie nadają własne wyjaśnienie: to na cześć Noego, który nakazał swym synom oblewać się wodą, aby nigdy nie zapomnieć o potopie.

Jak po innych wielkich świętach, w poniedziałek po Wardawrze przypada Dzień modlitw za zmarłych (or mereloc - Օր Մեռելոց). Ten poniedziałek w kalendarzu liturgicznym to drugi dzień Wardawaru (Բ. օր Վարդավառի). I tak jest aż do święta Wniebowzięcia (w tym roku 13 sierpnia), że poniedziałki, wtorki, czwartki i piątki, jeśli nie ma wtedy wspomnienia świętych, są kolejnymi dniami obchodów Przemienienia Pańskiego - Wardawaru.

ks. prof. Józef Naumowicz

»  Wspomnienia w tygodniu świętych Tadeusza Apostoła i Sanducht

Ormiańskie Towarzystwo Kulturalne z Krakowa zaprasza 23 lipca na drugi ormiański Wardawar w Polsce. Dolina Będkowska 2017

 

Mija rok od wielkiego i niezapomnianego wydarzenia, jakim były Światowe Dni Młodzieży w Krakowie od 26 do 31 lipca 2016 roku. Uczestniczyli w nich także młodzi Ormianie.
Było to wielkie Święto Wiary młodzieży, która przyjechała nią się dzielić, a jednocześnie uczyć się jej przeżywania w warunkach polskiej tradycji i kultury.
Do Polski przyjechało 351 ormiańskich pielgrzymów. Większość z terenu Ordynariatu – z Armenii, Gruzji i Rosji. Towarzyszyli im duchowni ormiańskokatoliccy – czterech kapłanów (w tym Generalni Koordynatorzy ds. organizacji ŚDM: ks. Karnik Youssef i ks. Rafał Krawczyk) oraz trzech biskupów – abp Rafał Minassian i bp Michał Muradian, a także abp Bedros Miriatian z Aleppo (Syria). 19 osób, wraz z kapłanem, przybyło z Libanu, kilka z Syrii, jeden kapłan ze Szwecji.

» czytaj całość

 
 Զ. Կիրակի զկնի Պենտեկոստէի

Dziś piękna Ewangelia o rozmnożeniu chlebów na pustkowiu:
- to zapowiedź eucharystii, która stanowi nigdy niewyczerpany pokarm, jaki Jezus daje wszystkim, którzy w niej biorą udział.
- msza św. jest konieczna, by nie ustać w drodze do nieba i nie zostać na pustkowiu, jak ten głodny lud z Ewangelii czy jak Izraelici, którzy bez rozmnażanej im codziennie manny nie doszliby do Ziemi Obiecanej.
- Jezus wciąż pomnaża ludzkie duchowe siły i możliwości, ale potrzebuje naszej dobrej woli i naszej wyciągniętej ręki, jak potrzebował wziąć od ludzi kilka chlebów i ryb, by je pobłogosławić i nakarmić nimi tysiące.

W tym tygodniu dni przygotowania przed świętem Przemienienia, tzw. post przed Wardawarem (պահք Վարդավառի), przez 5 dni, od poniedziałku do piątku nie ma wspomnień świętych, to czas podjęcia aktów wstrzemięźliwości oraz specjalnych modlitw ku czci Przemienienia Pańskiego.

ks. prof. Józef Naumowicz

 

 

9 lipca wierni ormiańskokatolickiej Parafii Centralnej zgromadzili się w swojej kaplicy przy ul. Wspólnej na mszy św. sprawowanej przez ks. prof. Józefa Naumowicza, a wśród ministrantów pojawił się Aram Chosrowjan z Armenii, który od września rozpoczyna studia na polskiej uczelni teologicznej.

» czytaj więcej


 

  Ե. Կիրակի զկնի Պենտեկոստէի
Przypowieść o chwaście z Ewangelii przeznaczonej na tę niedzielę w obrządku ormiańskim przypomina o dwóch sprawach:

- że w królestwie naszego życia pojawiają się także chwasty. Ta obecność zła nieraz wynika z naszego przyzwolenia czy słabości, ale może też być niezależna od naszej woli, gdy sami nie dajemy rady. Zawsze potrzeba cierpliwości i pokory, a także nadziei, że Pan ostatecznie oczyści nas z tego, co nam szkodzi.
- to także przypowieść o Bożej cierpliwości i miłosierdziu. I o tym, że Boża sprawiedliwość jest często zupełnie inna niż nasze wyobrażenia. Dlatego potrzeba więcej miłosierdzia wobec siebie i wobec bliźnich, ale też jeszcze więcej wiary w Boże miłosierdzie.
ks. prof. Józef Naumowicz

 

 

Zapraszamy na mszę św. ormiańskokatolicką w Warszawie

niedziela, 9 lipca, o godz. 11.00

kaplica przy kościele św. Barbary, ul. Wspólna 67.

 

  4. Niedziela po Pięćdziesiątnicy – Դ. Կիրակի զկնի Պենտեկոստէի

Różne znaki, cuda i słowa Jezusa wskazywały jasno, kim On jest. Największym znakiem było jednak fakt, że trzeciego dnia powstał z martwych. Ten znak wystarczy, by w Niego uwierzyć i nie żądać innych dowodów – wskazuje dzisiejsza Ewangelia. Bo Jonaszowi wystarczyło, że połknięty przez rybę, po trzech dniach został ocalony: zaraz udał się do Niniwy, by zacząć swą misję. Pogańskim mieszkańcom Niniwy wystarczyły kazania Jonasza: od razu podjęli pokutę i nawrócenie. Królowej Sabie z południa wystarczyła sława mądrości Salomona, by przybyć do niego i go słuchać.
Tym bardziej należy uwierzyć Jezusowi, którego mądrość jest większa od mądrości Salomona, a Jego znak bardziej znaczący od znaku Jonasza. Ale wiarę trzeba też stale pielęgnować i ją umacniać, bo kiedy staramy się porządkować swoje wnętrze, wtedy Zły atakuje ze zdwojoną, a nawet z siedmiokroć większą mocą.

ks. prof. Józef Naumowicz

 

 Odnalezienie relikwii św. Ojca naszego Grzegorza Oświeciciela
Գիւտ Նշխարաց Սրբոյ Հօրն մերոյ Դրիգորի Լուսաւորչին

Według tradycji, Grzegorz Oświeciciel, apostoł Armenii, w ostatnich latach życia, poświęcił się modlitwie i prowadził życiu ascetyczne w samotności, w jaskini Mane na Górze o nazwie Sepuh (wzniesienie leży w górnym biegu Eufratu, niedaleko miasta Erzurum – bizantyńskiego Theodosiopolis, w starożytności była to prowincja Daranaghi, pierwsza prowincja Wielkiej Armenii). Gdy Grzegorz zmarł tam ok. 328 r., jego ciało znaleźli pasterze, którzy je pochowali pod stosem kamieni nie wiedząc, że był on głową Kościoła ormiańskiego. Nieco później, jeden z jego uczniów, Garnik z Basen, gdy w wizji dowiedział się, gdzie jest miejsce pochówku, udał się do Sepuh i tam odnalazł relikwie. Przeniósł je do niedalekiej miejscowości Tordan (gdzie, wg jednej z tradycji, miał być pochowany także Trdat III, pierwszy chrześcijański król Armenii) i tam je pochował. Z czasem relikwie św. Grzegorza Oświeciciela stały się przedmiotem wielkiej czci w Kościele ormiańskim.

» cały artykuł 

 

25 czerwca msza św. ormiańskokatolicka w parafii centralnej w Warszawie, w trzecią niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, sprawowana była przez ks. prof. Józefa Naumowicza z udziałem ks. Marka Szymuli, wicerektora Wyższego Seminarium Duchownego w Warszawie, opiekuna młodych gości z Armenii na ich pierwszym roku studiów w Polsce. Młodzi Ormianie służąc do mszy, jak zwykle wzbogacili ją również śpiewem.

» więcej


 

 Գ. Կիրակի զկնի Պեն- Տօն Եկեղեցւոյ
Dzień przygotowania do święta odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela

"Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary” – te słowa proroka Ozeasza przypomina Jezus w dzisiejszej Ewangelii. W ten sposób wyjaśniał faryzeuszom, że głównym przykazaniem jest miłość i czynienie dobra. Konieczne jest także składanie ofiar, czyli oddane czci Bogu w świątyni, liturgia, sakramenty, modlitwy, przepisy kościelne, zachowanie nakazów, bo bez nich nie ma religii i więzi z Bogiem. Ale w nich także ma być jak najwięcej miłości, serca, wierności, wewnętrznego przeżycia, bo bez tego praktyki religijne stają fasadowe, formalne, nieskuteczne.
W szabat nie wolno było urządzać żniw na polu. Jako przekroczenie tego przepisu faryzeusze uznali samo zrywanie kłosów przez uczniów Jezusa. Ale szabat nie jest dniem postu, w tym dniu należy zaspokoić głód. Także kapłani nie naruszają szabatu, jeśli tego dnia sprawują liturgię albo spożywają chleby pokładne (12 dużych bochenków chleba, wykładanych co szabat na tydzień w świątyni jako rodzaj nieustannej bezkrwawej ofiary, w każdy szabat spożywali je kapłani, by zastąpić je nowymi).

 » Ewangelia wg św. Jana 12, 1-8

Ta niedziela w liturgii ormiańskiej jest też radosnym dniem przygotowania do święta odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela. Bardziej ascetyczno-modlitewny charakter to przygotowanie ma od najbliższego poniedziałku do piątku, w te dni przypada „post” przed tym świętem, a samo święto jest w sobotę 1 lipca (zawsze w trzecią sobotę po Zesłaniu Ducha Świętego).
W tygodniu po 3. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego w liturgii ormiańskiej przypadają także wspomnienia innych świętych, w tym wspomnienie św. cesarza Konstantyna Wielkiego i jego matki św. Heleny (wtorek, 27 czerwca).

ks. prof. Józef Naumowicz

 

GLIWICE

Niedziela 25 czerwca, godz. 11.00
kościół ormiański Trójcy Świetej, ul. Mikołowska 2

Celebrans: ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski

WARSZAWA:

Niedziela 25 czerwca, godz. 11.00
kaplica św. Barbary, ul. Wspólna 67

Niedziela  9 lipca, godz. 11.00
kaplica św. Barbary, ul. Wspólna 67

Celebrans: ks. prof. dr hab. Józef Naumowicz

Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich zaprasza na spotkanie 25 czerwca po mszy św. (około g. 13.00) do siedziby Fundacji przy ul. Zgoda 4 lok. 16 (III p.) na pokaz zdjęć z pielgrzymki do Ziemi Świętej, jaką w marcu tego roku odbyła jedna z parafianek. Swój uzupełniający komentarz obiecał ks. Józef Naumowicz. 

» harmonogram Mszy św. dla Parafii Centralnej
» harmonogram Mszy św. dla Parafii Południowej
» harmonogram Mszy św. ogólnopolski

 

 Druga niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego - Święto Kościoła
Բ. Կիրակի զկնի Պենտեկոստէի - Տօն Եկեղեցւոյ

Ewangelia dziś nam przypomina, że Jezus jest naszym Zbawicielem: jesteśmy w Jego ręku i nikt nas z niej nie wyrwie. Dlaczego jednak nie ogłosił On otwarcie w Świątyni jerozolimskiej, że jest zapowiadanym Mesjaszem? Takie oświadczenie stanowiłoby niepodważalny materiał do oskarżenia Go. Powiedział jednak o sobie bardzo wiele, gdy podczas uroczystości Poświęcenia Świątyni nauczał w krużganku Salomona (portyk położony we wschodniej części Świątyni, zimą chronił modlących się i słuchaczy przed chłodnymi wiatrami; później stał się ulubionym miejscem spotkań i modlitw pierwszych chrześcijan).

 » Ewangelia wg św. Jana 10, 22-30

W liturgii ormiańskokatolickiej dziś to Święto Kościoła. Kościół zrodził się z przebitego boku Jezusa, z którego wypłynęła krew i woda. Jednak objawił się i zajaśniał po raz pierwszy w dniu Piędziesiątnicy, gdy tysiące pielgrzymów różnych języków, ludów i narodów uwierzyło w Chrystusa. Kościół jest „jeden, święty, powszechny, apostolski”.

Symbol Kościoła.
Owoc granatu to symbol życia, płodności, obfitości. Miąższ składa się z wielu nasion ściśle do siebie przylegających, o purpurowej, wręcz karmazynowej czerwieni. Okryty jest łupiną barwy purpurowej, fioletowej, czasem brązowej, z kielichem na wierzchołku, zawierającym setki nasion, z których zrodzi się życie.
To piękny symbol Armenii.
To także symbol Kościoła, który zrodził się z krwi Chrystusa, i łączy w sobie ludy i narody.

 »  Wspomnienia w katolickiej liturgii ormiańskiej w tygodniu

ks. prof. Józef Naumowicz

 

Na niewysokim wzgórzu górującym nad doliną rzeki Araks stanowiącej granicę między Armenią i Turcją, w miejscowości Lusart,  8 km na południe od miasta Artaszat, wznosi się obronny klasztor Chor Wirap (Khor Virap), co znaczy Głęboki Loch.
Monastyr nad więziennym lochem jest jednym z najświętszych miejsc Kościoła Ormiańskiego, celem licznych pielgrzymek oraz wycieczek turystycznych. To tu, w dostępnym do zwiedzania lochu o głębokości do 6 m, więziony był i torturowany przez srogiego króla Trdata III, św. Grzegorz Oświeciciel. Aż do momentu, gdy wyleczył władcę z ciężkiej choroby, a ten dał się przekonać do nowej wiary i ochrzcić wraz z rodziną, a następnie ludem. I w ten sposób w roku 301 Armenia stała się pierwszym państwem świata, które przyjęło chrześcijaństwo jako religię państwową.
Więzienny loch św. Grzegorza jest dostępny dla wszystkich chętnych aby do niego zejść. Powinny korzystać z tego jednak tylko osoby bardzo zdrowe fizycznie i psychicznie, nie cierpiące na klaustrofobię oraz nie bojące się znacznego ograniczenia dostępności tlenu. Zejście jest bowiem pionowe, wąskie, a na dole płoną świeczki.
źródło: www.krajoznawcy.info.pl
zdjęcia: Internet

Hierarchiwuie ormiańscy po mszy  św. w kaplicy św, Józefa kościoła św. Wojciecha we Wrocławiu.
Spotkanie z Ormianami Polskimi.; 3
0 maja 1997 r.

  W bieżącym okresie liturgicznym, w dniu Bożego Ciała, przypominane jest ważne dla Kościoła Katolickiego wydarzenie sprzed 20 lat.. Od 25 maja do 1 czerwca 1997 roku odbywał się we Wrocławiu 46. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny, pod hasłem: Eucharystia i wolność.
Drugiego dnia kongresu, 26 maja, przypadała uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej. Rozważano temat Eucharystia źródłem wolności.
Tego dnia po Mszy św. w Hali Ludowej (obecna nazwa Hala Stulecia) procesja Bożego Ciała, w której uczestniczyło kilkadziesiąt tysięcy ludzi, przeszła ulicami Wrocławia do Katedry.

Miało też wtedy miejsce wyjątkowe dla Ormian Polskich wydarzenie. Szóstego dnia Konkresu, w piątek 30 maja, o godz. 18.00, w kościele dominikanów pw. św. Wojciecha odprawiona została uroczysta Msza św. w obrządku ormiańskim. Głównym celebransem był Wielce Błogosławiony Howannes Bedros (Jan Piotr) XVIII Kasparian, Patriarcha – Katolikos Ormian, w asyście arcybiskupów i biskupów obrządku ormiańskiego. Po Mszy św. w kaplicy św. Józefa miało jeszcze miejsce spotkanie Katolikosa ze środowiskiem Ormian Polskich.
Patriarcha Kasparian odwiedził Polskę dwukrotnie: w roku 1989 (koronował wówczas obraz Matki Bożej Łysieckiej w kościele ormiańskokatolickim pw. św. Trójcy w Gliwcach) i 1997 właśnie podczas Kongresu Eucharystycznego we Wrocławiu.

» cały artykuł

.
W tym roku 15 czerwca w obrządku rzymskokatolickim przypada Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pana - zwana powszechnie Bożym Ciałem. Obchodzona jest zawsze w czwartek po Niedzieli Trójcy Przenajświętszej
Istotą uroczystości jest cześć Chrystusa obecnego w eucharystii pod postaciami chleba i wina. W tym dniu po głównej Mszy św. wychodzi procesja poza kościół, w czasie której celebrans niesie Najświętszą Eucharystię wśród uroczystych obrzędów i śpiewów.
To okazja, by złożyć publiczne świadectwo naszej wiary wobec Najświętszego Sakramentu, ale także prosić o błogosławieństwo na wszystkie drogi i wszystkie obszary ludzkiej egzystencji. Procesja zatrzymuje się przy czterech ołtarzach symbolizujących cztery strony świata, cały okrąg naszego życia. Przy każdym ołtarzu jest błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.
W tradycji ormiańskiej nie ma uroczystości Bożego Ciała, ale jest analogiczna procesja z krzyżem, podczas święta Podwyższenia Krzyża: chociaż odbywa się jedynie wokół kościoła, ale ma cztery stacje, symbolizujące cztery strony świata. Także w inne wielkie święta ormiańskie udziela się błogosławieństwa na cztery strony świata (w Warszawie ks. Narek udzielił takiego błogosławieństwa na zakończenie liturgii w Niedzielę Palmową).
ks. prof. Józef Naumowicz

 

Święto Przenajświętszej Trójcy – Տօն Աﬔնասւրբ Երրորդութեան
I niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
Bóg jest jeden, ale w trzech Osobach – to niezwykła tajemnica, trudna do pojęcia rozumem, która stanowi treść dzisiejszego święta. Wbrew pozorom jest ona nam bardzo bliska.

Trzy Osoby Boże niekiedy wymieniamy razem, gdy np. robimy znak krzyża, dodając słowa: „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” albo gdy mówimy „Chwała Ojcu…” Częściej zwracamy się do jednej z Osób, rozważając Jej własne działanie. Dzisiejsze święto przypomina, że te trzy Osoby są jednością. Bóg jest wspólnotą Osób złączonych ścisłymi relacjami miłości. We wnętrzu Boga trwa nieustanny dialog tych Osób, ciągłe Ich spotkanie, stała wymiana życia. Bóg jest jeden, ale nie jest samotny, jest miłością w sobie.

Z tajemnicy Trójcy Świętej wypływają dwie ważne przesłanki:

- skoro wewnętrznym życiem Boga jest miłość, to ona wypływa na zewnątrz. Z tej miłości jest świat, człowiek, Opatrzność Boża nad światem…

- skoro człowiek jest stworzony na podobieństwo Boskich Osób złączonych miłością, to człowiek staje się sobą, kiedy kocha, buduje relacje z innymi, żyje dla innych. Nawet jeśli nie może tworzyć z innymi takiej jedności, jaka jest w Bogu między osobami, jednak na Boży wzór ma budować więzy z ludźmi, starać się o jak najlepsze relacje w rodzinie, w społeczeństwie, w Kościele. To jest przesłanie tej niedzieli.

O tej miłości między Osobami Bożymi mówił Jezus w wieczerniku podczas Ostatniej Wieczerzy. Głosił nadto, że Bóg pragnie tworzyć więzi miłości także z człowiekiem: chce w nim przebywać i chce, by człowiek Go miłował, spełniając Jego przykazania i Jego wolę. 

ks. prof. Józef Naumowicz

 

Jak było zapowiadane, 10 czerwca o godz. 12.00, w miejscu wyjątkowym - kościele farnym pw. św. Jakuba w Piotrkowie Trybunalskim została odprawiona uroczysta msza św. ormiańskokatolicka. W tym to kościele odprawiane były uroczyste nabożeństwa inaugurujące obrady sejmów koronnych, uroczyste inauguracje sesji Trybunału Koronnego, dziękczynienia za elekcje królów, synody duchowieństwa polskiego.
Msza św. rozpoczęła jednodniowe uroczystości "Ormianie wracają do Piotrkowa". Głównym celebransem był o. Vahan Hovagimian z klasztoru ojców mechitarystów z Wiednia (który też wygłosił homilię w j. angielskim). Wraz z nim mszę koncelebrował ks. prof. Józef Naumowicz, duszpasterz ormiańskokatolickiej Parafii Centralnej pw. św. Grzegorza z Nareku w Warszawie. Obecny był także Istvan Garaguly - prawnik i muzyk z Węgier, który służył do mszy, pięknie śpiewając partie diakona. Podczas mszy św. śpiewał też profesjonalny siedmioosobowy chór męski pod dyrekcja Jakuba Kopczyńskiego.
We mszy wział udział ambasador Armenii w Polsce, JE Edgar Gazaryan i przedstawiciele lokalnych władza.
Przybyli licznie polscy Ormianie z całej Polski, Ormianie z Armenii i Libanu, wielu mieszkańców Piotrkowa Trybunalskiego.

Po mszy św. miał się odbyć ormiański spacer po starówce Piotrkowa, niestety spory deszcz zakłócił te plany i swoją opowieść o piotrkowskich Ormianach, historyk, p. Marcin Majewski wygłosił jeszcze w murach kościoła, aby ograniczyć konieczność przebywania pod mokrym niebem. Szczęśliwie, pozostałe punkty uroczystości, które trwały do wieczora, przebiegły harmonijnie, ku zadowoleniu ich uczestników.

Maria Ohanowicz-Tarasiuk
E. Ł.
 
Kim jesteśmy?
Jesteśmy Katolickim Kościołem Wschodnim, pełnoprawnym członem Kościoła Katolickiego, uznającym władzę i autorytet Biskupa Rzymu. Wyróżnia nas starożytny obrządek ormiański.

czytaj więcej
Obrządek ormiański
Obrządek ormiański wywodzi się z Armenii, z tradycji św. Bazylego. Uformowany przez św. Grzegorza Oświeciciela. Charakterystycznym wyróżnikiem jest język liturgiczny - grabar czyli język staroormiański.
czytaj więcej